Zvoní! Začíná hodina polštiny s Beatou Bocek

16 fotografií

Czary moje dary twojeOd niepamięci mojich lat, moji rodzice uczyli mie znać,wiarę światła w siebie.Mój dziadek i babcia też, wiara to jich codzienny chleb,a co może być wiecej niż...

Czary moje, dary twoje, sprawiam czary, Twoje dary.

Co skoro, to każdy raz już, zamyślał się nad życiem swym,co przeznaczenia tyczy się.Każdy stara upewnić się, w sprawność stanowisk, które ma,lecz ty najłatwiej zyskasz przes...

Dusza mojaDusza moja we mnie raz się objawiła.

Skamieniały mi dłonie, skamieniały mi nogi obie, coś tam we mnie jakby się, zatrzymało, powiedziało "nie".

Dziś wyglądam jak ćmawy posąg, który sama wyrzeźbiłam, i czasami to miękkie światło twardym odcieniem zakrywam. Spokojnie nad swoją duszą czuwajcie i pielęgnujcie ją, ona sama już tam we was jest, tylko czeka, gdy zrozumiecie ją.

Coraz też krótsze są te moje pytania, coś we mnie ciągle trwa, trwa też moja wiara.

Dusza moja we mnie raz się objawiła, no i ciało moje podle siebie przerobiła.

Niebo branieZwiastowanie, niebo branie, kroki bolą, biją w dłonie,staliśmy, niewidzieliśmy, tylko na dwa kroki,a te kroki otworzyły nasze zmysły jeszcze zamkniąte.

Zaszlę Ci moją twarz, mój wyraz, gdy mówił wow,moje ciało nierówno ważyło gdy niebo branie spatrzyło wow.

O jednej paniW jednym mieście drogą na rynek,gdy oglądałam liście, zjawił mi się jeden pani mówił, co przyśniło mu się.

Przyśnił mi się taki sen, a pani w nim grała,liście w mieście oglądała, kałuże przeskakiwała.Lecz w jej głowie myśl stała i nic mu na to nie powiedziała.

Był to taki zwyczajny sen o zwyczajnym świecie,w którym żyła jedna pani, a ta lubiła życie.Lecz w jej głowie myśl stała i nic mu na to nie powiedziała.

W głowie stoi twoja myśl, a nie ma końca. Stoi całymi dniami, dniami stoi.

Jest mi fajnie, gdy tylko tak jestem,jestem sama, ale nie jestem.Jest mi dobrze, gdy jestem w domu,jest mi dobrze, gdy tylko tak siedzę,bo jest tam parę rzeczy, które czekają na mnie,czekają na mnie, czekają na mnie...

W głowie stoi twoja myśl, a nie ma końca. Stoi całymi dniami, dniami stoi.

StworzonaStworzona do Ciebie, chciałam zacząć żyć, do Ciebie,stworzona do życia, chciałam poznać Ciebie.

Taki właśnie dzień, miał spotkać mie,raz spotka to wiem, i tym bardziej to chce.

Czego się bojisz,dałam Ci ręce, dałam odpowiedź, a ty wciąż chcesz więcej.Tak czego się bojisz,ju dałam Ci siebie,ja znać chce odpowiedź, bo nieznajde siebie.

I znów jest dalsza jesień co mi serce rwa,i znów jest dalsza zima serce rozlewa.Ciepły żar niszczy mą nadzieje, suszy we mie to co jest świeże,i lato odchodzi, i przychodzi jesień.

Czego się bojisz,dałam Ci ręce, dałam odpowiedź, a ty wciąż chcesz więcej.Tak czego się bojisz,ju dałam Ci siebie,ja znać chce odpowiedź, bo nieznajde siebie.Jak długo mam patrzeć, jak długo mam czekać,ja znać chcę odpowiedź, ale ty mi uciekasz.

ŹytoOna zaskoczona była kiedy on,powiedział jej, że chce znaleźć swój dom,nie może być sobą z nią, gdy nieodnajdzie go,dlatego wchodzi w pole i sieje żyto.

I sieje chłopak, zasiał już wszystkie pola okołoniewidzi wciąż domu, niewidzi ciągle nikogo,pociągiem odjeżdża do sąsiedniej wsi,i wchodzi w pole i sieje znów żyto.

I dosiał chłopak pole, skończyło się żyto,zakupił nowe i siał bo ciągle niewidział.Teraz na całym świecie rośnie żyto,a chłopakowi zaczyna być teskno.

I wchodzi chłopak do domu a ona na niego się uśmiecha,i mówi: chodź do stołu obiad czeka.A wtedy on poczuł ten cudny zapach domu,i przytulił się do niej i powiedział: ja niedam cię nikomu,tylko swemu domu, tylko swemu domu, tylko swemu domu...

Zpěvačka a hráčka na kytaru, akordeon, ukulele a další nástroje Beata Bocek v čase premiéry tohoto pořadu koncertovala a cestovala už asi rok po světě - od Nového Zélandu po Švédsko, ale my jsme si pro jistotu rozhovor o jejích písničkách nahráli už na podzim 2013. V šuplíku pěkně uzrál a před 7. červnem jej stačilo spojit s nahrávkami ze tří cédéček (Przeszkoda /2004/, Czary moje, dary twoje /2007/, Ja tutaj mieszkam /2012/) i s některými live záznamy.